Yazı

Sokak taşları

 

Yıkıntılı sokak taşları

Geçmişten kalan

Rehaveti var nemli duvarların

Adını yazdığım kışın son ayı

Martın demlerindeyim bu sabah

Geçmiş zaman habersiz

Bahara bir adım kala seni düşünüyor üşüyorum

 

Yüreğimi dinledim bu gün

Işıksız gölgelere ses vermiyor nefesim

Dargın martılar gibi kavgadayım

Şimdi göç zamanı yine ayrılıklardayım

 

Aşkın mevsimi bahar

Daha gelmedi sen gideli

Ötmüyor minik serçe küskün

Uzanıyor öfkelerim zamana

Şimdilerde herkes bir yabancı

Tanıdık eş dostta kalmadı

Akşamı selamlayan küçük balıkçı tekneleri

Denizi şenlendiren canlar yok

Düşünce dalgana kızan bağıran

Sesine küfreden yok

Şarapçı gittiğinden beri

Selvi rüzgara ninni söylemiyor

 

Parkın adı değişti sonrada kendisi

Kaldırım taşlarının cinsi bile

Kesildi söküldü yakıldı çınar ağaçları

Gölgesine saklanmıyorsun diye

Oysa ne çok severdik

Çamlıca’dan inerken lavanta kokulu sokakları

 

Artık bıraktım insan olmayı

Sevmeyi sevdayı ayrılığa ağrılara koydum

Onca yıllarımı Canımı Candaş’ımı

Selamı kestim tüm dostlarından

Dostlarımdan olmayanlardan

Hatırını sormuyorum konu komşunun

Sensizliğin bahanesindeyim göğe

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !