Acı hayat...!

Ne acılar derdim gül bahçelerinde
Sevdamı unutur gelir sanmıştım
Ne efkarlar sardım dar sokaklarda
Uçurumlar olur alır sanmıştım

Bilmedin habersiz geçti ömürler
Sormadın nedendir bunca hasretler
Almaya gelince yalan gönüller
Kıymazsın canıma yeter sanmıştım

Feriha Ceylan

Ak...? kara dayı....!

Sende bir anadan doÄŸdun,
Korukla suyu bir mi gördün,
Gül içinde diken oldun,
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

YaÅŸ dal idin yele deÄŸdin,
Gah ağlayıp gahi güldün,
Atla tayı nasıl verdin?
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

Hem haklıdır hem yasaklı,
Senin evde var mı paklı,
Baban da ananı yaktı.
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

Harmanlandın güne değdin,
Akıl aldın yerin buldun,
Bu dünyayı sıra döndün,
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

Kuş yuvası oldu evin,
Nerde kaldı kör düvelin,
Ellerinde minderlerin,
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

Yetmiş yaşına dayandın,
Saçları kara boyadın,
Kara kalbi aklamadın,
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

Sen bu yolu hiç görmedin,
Bir kerede genç olmadın,
El dilinde naçar kaldın,
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

Dayı dedik başta tuttuk,
Bizde seni ehil ettik,
Zemheride un öğüttük,
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

Akıl sırrın elde olmaz,
Hep doÄŸrusun eÄŸri durmaz,
Kulda olan sana gelmez,
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

Adım dillerde yasaklı,
Hata seni hiç yıkmadı,
Arsız kuldu hiç bıkmadı,
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı,
Sütten kessen al elmayı,

Feriha der yeğen çıktı,
Kapına da yiyen çıktı,
Ocağın da diken çıktı,
Nankör köpek çıyan çıktı,
Sen neymişsin kara dayı.

Kara dayı kara dayı!
Sütten kessen al elmayı!

Feriha Ceylan

Aman,a....!

Aman,a....!

EÄŸreltilerde ÅŸimdi kader
Terkini vermiş gün fakir
Eyvahlar sığınıyor

Törpüler bileğili kayıyor zaman
Amansıza kalmış boyunlar
Bağırıyor örtülerden
Mordan eflatuna yarınlar

Doruklarda yanan çam açlıkta
Su çömelmiş kol tutar
Yetiremez canını toprağa

Sağırlaşmış feryatlar
Islıklaşıyor çobanın kavalı
Yutkunarak yol
Kan ağlıyor zamana
Önlenen aman,a gayri vakit yok

Feriha Ceylan

Aman...!

Kara kışa kaldık aman,
Bu yıl hallerimiz yaman,
Åžimdiden tepeler duman,
Gene kışa kaldık karam.

Bize durdu gülmek haram,
Ufuk bakar kanar yaram,
Teraziye gelmez daram,
Gene kışa kaldık karam.

Feriha der dosta gidin,
Soluğumla dert söyleyin,
Kimler yanımda bileyim,
Kara kışa kaldık karam.

Feriha Ceylan

An beyaz...!

An beyaz...!

Gecenin dibindeydi üslubunda yıldızlar
Asırlara nihayetini söylerken
Çizili kalmıştı mahşerde sonsuzlar
Yüreğim kuşansada ikrar siyahlar
Soluğuna uzanırken ay beyaz
Güneşin kucağında utanırken can beyaz

Dillerim dedi döküldü gökten
Tevekkül doğuştu sabahta an beyaz
Yağarken şahika dualarımda tan beyaz

Simdi saklıyor gün sırtını
Birazdan gelecek son beyaz
Örtme damarlarımda açacakken hülyalar
Kirlenmeden toprakta habbelerim daha
Terimden fışkırdı kardelenler kar beyaz

Feriha Ceylan

Annem...!

Annem.........................!

Avuçlarından can kuşun,
Yerlere düştü annem,
Yerlere düştü…

Gözlerinden kan pınarlar,
Çağlayıp aktı annem.
ÇaÄŸlayıp aktı…

Yüreğinden kor acılar,
Fışkırıp taştı annem.
Fışkırıp taÅŸtı…

Uzaklardan seslenip de,
AÄŸlama annem annem,
AÄŸlama annem annem,
Annem aÄŸlama.

Benim için ağlama,
AÄŸlama annem annem,
AÄŸlama annem annem,
Annem aÄŸlama.

Bu gün göç yollarından,
Göçmen kuşların,
Leylekler deÄŸil,
Cruseler geliyor.
Bereketli topraklarından,
Altın başaklar değil,
Uranyumlu bombalar fışkırıyor.
Savaş baronları gazapta,
Irak’ı uçaklar bombalıyor.
Yanıyor toprak
İnsanlar çocuklar yanıyor,
Ve cana düşmeden daha,
Ne canlar katlediliyor Anne......

Uzaklardan seslenip de,
AÄŸlama annem annem,
AÄŸlama annem annem,
Annem aÄŸlama.

Bebekler katledilirken,
Sen yavruna,
AÄŸlama annem annem,
AÄŸlama annem annem,
Annem aÄŸlama!

Tüm annelerin anneler ünü kutlu olsun ve anneler ağlamasın

Feriha Ceylan

Ardıma....!

Ardıma koymadı bana ettiklerin
Olmadı diyemedim gönülsüzlüklerin
Toprağa taşa benzedi gördüklerim
Gönlümden çıkmıyor yar dediklerin

Destan istedi dilin varamaz elim
Kalemsiz kağıda sığmazdı dirim
Sensizlik vurdu ellere be gülüm
Mektuba konmuyor yar bakışların

Düşle gerçeği sensiz bir tutar oldum
Yoluna can dayanmaz Ä°nan yoruldum
Dermansız dertlerinle yerlerde kaldım
Aklımdan gitmiyor yar o gidişlerin

Sarmaya vakit koymadı seni ömür
Sinende yatıyor bak iki gonca gül
Yarılandı acılarım yeter artık kömür
Yanıma düşmüyor da yar uçuşların

Feriha Ceylan

AÅŸk benzer…!

AÅŸk benzer…!

Hangi bahçenin bülbülüsün öyle
Söyler dillerin de şeydaya benzer
Kırılmış kanadın eğilmiş boynun
Ummana düşmüş sevdaya benzer

Muhannet mi vurdu yüreğin delik
Söyle seni yıkar mı olsa da melik
Aşkın zırhını da çekmişsin çelik
Hançer olsa yanar Leyla ya benzer

Keder etme gülüne kurur dal olur
Çağlayan dillerin de susar lal olur
Vurur hasret ayrılık yağar kar olur
Habersiz kurulan da tufana benzer

Gider deli gönül gider diyar elinden
Düşer peşine gelir hint den yemenden
Bağdadın gülünden sahra çölünden
Deryaya dökülmüş bir sele benzer

Adını sayıkla aşkın yansın bağırsın
Odur inan gönülde çalan saltanatın
Gül zeval edince düşmez ki tahtın
Has bahçen de açan eyşana benzer

Feriha da derki aşkın adı zahmeti
Sevdalı bulmuş kendinde kerameti
Hangi aşık görmüş ömründe kereveti
Eşekten düşmüş de şaşkına benzer

Feriha Ceylan

AÅŸkın cefası…!

AÅŸkın cefası…!

Ey sen nasıl susarsın
Böyle sürerken hükmünü
Lal etme cürüm dilini
Ver yeter yüreğime zehrini
Şimdi ölüm zamanı
Ve ben bekliyorum kadrimi

Neden deme
Sorma hangi mevsim diye
Bilmezsin haberin yok
Sende sensiz gün doğmuyor ki

Haydi sabır dağlarını yıktım
Durma gel artık
Ölüme gül ses ver
Sedalarda istiyorum seni
Bitti artık
Son sunuşum yüreğimi
Hayata değil haykırışım sana
Sende kalan sevdalarıma

Haber et yıldızlara
Uğramasın umut yoluma
Dileklerim yok isteme
Ettiğim yeminlerin günahındayım
Titriyorken kanım damarlarımda
Hesap edemediğin sorgularında canım
Sensizliğin adını koydum
Daha yeni dirimi giyiyor ölüm
Şimdi tadıyorum seni
Zulmünün bahçesindeyim gülüm

Veda ettim sana haberin yok
Gidiyorken uzun yalnızlığa
Ayak üstü konuşulmaz
İbretimin hepsi tamam artık
Durağındayım zamanın
Gelmelerini bekliyorum sonsuzluÄŸun

Beni hiç anlamadın anlamazsın yar
Dinmez sancılarım var
Kapanmaz sızlayan yaralarım

UÄŸruna ne halleri kabul buyurmuÅŸum
Åžuursuzum
Duygunun adı yok biliyorum

Bir kere de beni dinle
Haydi vakitti bitti tamam bil
Kaç mevsim saydım gelecek diye
Karanlık gecelerimin karanlık yüzü

Seni tanıdığım gündür
Eleme düşmüşüm
Açmaz seninle
Bahçelerimin gonca gülleri
Dert üstüne boyun bükmüş
Lale sümbüllere küsmüşüm

Zehir zemberek dillerin
Aşkı muhabbeti unutmuşum
Kara bakar gözlerim yarına
Kömür yürekli
Cehennem yangını yüreğim
Yüreğinde yanıyor mahşere değin
Hapis ettiÄŸin derim

Git diyorum
Ne seni görmek isterim
Nede acımasız kaderinde çizileyim

Nasıl geçti ellerinde
Onca ömrüm bilemedim
Kaç gömlek eskitti
Devşirdiğin adsız bedenim
Durgun pınar gibiyim kurudum
Aşk çöllerinde coşmak varken
Susamak oduna yanmak
Varken seninle yaÅŸamak niye

AteÅŸinle korda har oldu
Cansız düştü yüreğim
Sıkışmışım tutsaklığımda
Aymaz gece utanır bazı zaman
Saklanır vicdan kara gölgelerinde
Bedenim uyuÅŸmuÅŸ
Sormaz
Duymaz olur yüreğim
Sevdalı ya zuhur eder hasretin
Uyur gecelerim
Kara günlerine inat
Oysa doÄŸmaz sabah
Olmaz tanda bir çizik aydınlık
Ve ben yağarım
Dayanamaz
Ağlar rüzgar sahipsizliğime
Sana karışı koyarım
Gücümde yeter amma
Durmam önünde
Duramam
Bilirim bu kalp bende deÄŸil

Vaki bulmuÅŸ kaderim
Seni sana anlatacak hayat yok
Kitap yok mısra yok şiir yok şair yok
Seni sana nasıl söyleyim

Satmışım aşkımı
Bir zamanlar gözlerimi
Az bir sevda uÄŸruna
Pazarlamışım yüreğimi
Karanlık dünyalara
Onun içindir ki pazarlar kurarım
Aşkını satanlara

Feriha Ceylan

At''a..!

İnsan doğdum yaranamadım,
Bu zulme canım dayanamadım,
Günü geceyle karartmadım,
Ata bindim gidiyorum.

Kurtlar girmiÅŸ baÅŸ soframa,
Çakala da gün maskara,
İki duvar bir çatal da,
Ata bindim gidiyorum.

EÄŸer benim yele benim,
Doru taya binen benim,
Üzülmeyin tura benim,
Ata bindim gidiyorum.

Feriha Ceylan