DÜŞE YAZDIM ANNE..!

Aşkın yalancı tanıkları vardı

Kızgın öfkeli biraz da suskun

Unutmuşken erkek kadını

Saklamazdı artık dünya

Adem oğlundan utancını

Evvel di hayat akardı ırmak

Sustu zaman bir zaman

İnsansız kaldığı zaman

Susar mıydı şimdi evvele

Ayaza aman bırakmıştı üşürken

Can yazıktı umutsuz

Kimsesiz çaresiz lal

Şimdi telef değil miydi can

Bab_ı esrarın koynunda

Can yaralı

Vakit alacakaranlık

Tutulmada yollar sensiz

Zayıf çaresiz  yüreğim acılarda

Bıkkınlığın sürgününde gelecek

Şerefe matem tutmuş kadrin gülü

Zaman ağlasın geç olmaktayken ninniler

Şimdi öksüz huri nin çocukları

Ağlar baharın yalnızlığına

Yol boyu kırgın

Bahara çiçek açmıyor

Sıra selviler

Laleler nergisler rengini unutmuş

Güller nazara gelmiş

Boyun bükmüş limon ağaçları

Ben adını düşe yazdım anne

Hiç kurmadığım düşlere

Yol boyu kaç şafakta seni aradım

Kaç fırtına yelde yürüdüm

Sancılarda kaldı düşlerim

Yarınsız geleceksiz

Ağlamadım umuda

Sana yürüdüm anne

Geceydi tutulmadaydı ay

Yürüdüm alaca karanlığın koynunda

Yol ucunda yüreğinin evini görmek için

Açlığında şaha kalkarak şefkatinin

Evvelsiz sensiz çaresiz ümitsiz

Umut yazdım görmediğim

Tanımadığım yarınları

Seninle gelecek diye yürürken

Acının kırbacında bedenim

Kaç kez düşe yazdım

Şimdi yarın sen gelecek

Adını düşe yazdım anne

Düşe yazdım bir ömür bin gelecek

Seni sevgini özlemini şefkatini

Şerefe onura adına yanan her ışığa

Gelecek binlerce yıla

Adını düşe yazdım

Sen geleceksin diye anne

Düşe yazdım