Sokak taşları

Sokak taşları

Yıkıntılı sokak taşları 
Geçmişten kalan
Rehaveti var nemli duvarların
Adını yazdığım kışın son ayı
Martın demlerindeyim bu sabah
Geçmiş zaman habersiz
Bahara bir adım kala seni düşünüyor üşüyorum

Yüreğimi dinledim bu gün
Işıksız gölgelere ses vermiyor nefesim
Dargın martılar gibi kavgadayım
Şimdi göç zamanı yine ayrılıklardayım

Aşkın mevsimi bahar 
Daha gelmedi sen gideli
Ötmüyor minik serçe küskün 
Uzanıyor öfkelerim zamana
Şimdilerde herkes bir yabancı
Tanıdık eş dostta kalmadı
Akşamı selamlayan küçük balıkçı tekneleri 
Denizi şenlendiren canlar yok
Düşünce dalgana kızan bağıran 
Sesine küfreden yok
Şarapçı gittiğinden beri
Selvi rüzgara ninni söylemiyor

Parkın adı değişti sonrada kendisi
Kaldırım taşlarının cinsi bile
Kesildi söküldü yakıldı çınar ağaçları 
Gölgesine saklanmıyorsun diye
Oysa ne çok severdik 
Çamlıca’dan inerken lavanta kokulu sokakları

Artık bıraktım insan olmayı
Sevmeyi sevdayı ayrılığa ağrılara koydum 
Onca yıllarımı Canımı Candaş’ımı 
Selamı kestim tüm dostlarından 
Dostlarımdan olmayanlardan
Hatırını sormuyorum konu komşunun
Sensizliğin bahanesindeyim göğe

Feriha Ceylan

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !