Ve sen Anne

 

Ve sen Anne

Hiç insan doğmadın mı

Mutluluktu hayatın adı

Okumadın okuyamadın mı

Huzur yazardı hayata insan

Peki ya sen yazamadın mı

Resimliydi bir çift  gözde

Canın adımı aklında kalan

 

Anne saklasaydın avuçlarında

Sarı örmeli saçlarından bir tel

Ve ben uçurtmalar yapsaydım

Koşsaydık dolu dizgin uçan kuşların ardından

Hazana ermeseydim sensiz

Güllerimde soğuk kışlar olmasaydı

Özlemsiz yürüseydim

 

Hülyalar serpmedin mi  geçmişe geleceğe

Sevdalanmadın mı gönlün bir aheste sese

Serilmedi mi aşk kokan mektuplar destan önüne

Konmadı mı  gülün Pencerene doğmadımı tan yıldızı

Hiç mi uçurmadın kuşu kafesinden

Yıldızları kaydırmadın mı gökyüzünden

 

Güzel annem yoksa sen hiç yaşamadın mı

Ağız tadında koklamadın mı

Yorgun atarken can bedenden ömrümü

Bir kez de kendin için yaşamayı

Hiç göze almadın mı güzel annem

 

 Nasıl uğramadı umut yıllara sordun mu

Ağaran saçların mı ekildi yoluna

Üzüldüm deme tanımadığın sevdalara

Ne sahra vardı ne de dağlar set önünde

Çınardı devrilip  serildi yere düşünce

 

Kanadı sarılarda kanı sarı

Uzandı hazandan sararan yaprak

Döküldü toprağı kapatarak

Annem  öldüğümü nasıl söylerim

Kader bile önünde eğilirken utanarak 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !